راه ترقی - اعتماد / «قمار روانی ترامپ برای تحریک افکار عمومی» عنوان یادداشت روز در روزنامه اعتماد به قلم جوادی حصار است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
اول از همه باید بگویم که بسیار متاسفیم برای جانهایی که در مراسم عروسی سیریک و سایر جنایات امریکا و اسراییل در ایران و منطقه از دست میروند و خانوادههایی که داغدار میشوند. این ضایعه انسانی نه تنها یک فاجعه ملی، بلکه یک نقض آشکار و غیرقابل اغماض در قواعد جنگی است که باید جامعه جهانی و مجامع بینالمللی مرتبط با حقوق جنگ را به واکنش وادارد.اما متاسفانه شاهد هستیم که در برابر این رفتارهای غیرانسانی و نامتعارف جنگی از سوی عواملِ دخیل در منطقه، هیچ عکسالعمل مناسبی از سوی مدعیان حقوق بشر صورت نمیگیرد. وقتی از این وجه عبور میکنیم، به لایههای عمیقتر ماجرا میرسیم؛ اینکه آقای ترامپ و تیم همراه او، برنامههای کلان خود را در منطقه پیش بردهاند، اما در دستیابی به اهداف اصلی ناکام ماندهاند.آقای ترامپ به دنبال سه هدف عمده بوده و هست؛ اولین و مهمترین بحثی که ایشان دنبال میکند، افزایش فشار بر جامعه ایرانی در اشکال گوناگون است تا بتواند از این طریق، مردم را علیه حکومت مرکزی بشوراند. این یک راهبرد کاملا حساب شده و هدفمند است. آنها با قطع شریانهای حیاتی؛ از برق و آب گرفته تا انرژی و مبادلات اقتصادی، تمام تلاششان را کردهاند تا این هدف محقق شود، اما در عمل دیدند که مردم با وجود همه این فشارها، اعتراضی که آنها طلب میکردند را نشان ندادهاند و در مقابل، همراهی خود را حفظ کردهاند. آنها سعی میکنند هر از چندگاهی با چنین اتفاقات تلخی، عاطفه جمعی جامعه را آسیبپذیر کنند تا شاید مردم از ادامه ایستادگی خسته شوند. این دقیقا مصداق همان ضربالمثل معروف است که «الغریق یتشبس بکل حشیش» (آدم غرق شده به هر خاشاکی چنگ میزند) . آنها در اوهام خود غرق شدهاند و چون به اهدافشان نرسیدهاند، به هر راهی متوسل میشوند تا خود را از این مهلکه نجات دهند. برخی رسانهها ادعا میکنند این حملات ناشی از خطای محاسباتی است. شخصا معتقدم ادعاها به هیچوجه با واقعیتهای فنی سازگار نیست. برخی رسانههای غربی مدعی شدهاند که این سیستمهای هدفگیری خطای فنی دارند، اما وقتی میبینیم نقطه هدفگیری با محل اصابت ۳۰۰ تا ۳۵۰ متر فاصله دارد، نمیتوان پذیرفت که یک خطای سیستمی رخ داده است.
حداکثر خطای محتمل برای موشکهایی با تکنولوژی روز که مورد استفاده قرار میگیرند، ۳ متر است؛ بنابراین نمیتوان احتمال خطاهای محاسباتی جنگی یا مکانیکی را در این ابعاد گسترده پذیرفت. باید قاطعانه گفت که پشت این قضیه یک عمد در کار بوده است؛ مگر اینکه خلاف آن ثابت و شواهد فنی متقنی ارائه شود.ما باید فشار خود را بر جامعه جهانی و سازمانهای ذیل سازمان ملل افزایش بدهیم. این پرسش جدی وجود دارد که چرا آنها در برابر این کشتار فجیع سکوت کردهاند؟ در حالی که اگر کوچکترین اتفاق مشابهی در نقاط دیگر جهان یا علیه منافع متحدان آنها رخ بدهد، با بوق و کرنا حقوق بشر را مطرح میکنند. این تعارض آشکار باید به گوش جهانیان رسانده شود.این نقض آشکار حقوق بشر است و باید آنقدر تکرار شود تا افکار عمومی مردم امریکا و اروپا نیز نسبت به این جنایات آگاه شوند. همانطور که آنها انتظار دارند فشار داخلی بر حکومت ایران وارد شود، ما نیز باید از طریق دستگاههای تبلیغاتی و روشنگری، جامعه بینالمللی را به این سو ببریم که صدای اعتراض علیه این جنگافروزیها در خیابانهای خودشان بلند شود. متاسفانه در جهان امروز، نقض قوانین علیه مسلمانان به کرات و وفور دیده شده، اما دریغ از یک کنش موثر و بازدارنده توسط سازمانهای ذیربط. این وضعیت لزوم خودباوری و تکیه بر ظرفیتهای داخلی در جهت انعکاس واقعیتهای تلخ جنگ و افشای چهره واقعی آمران چنین جنایاتی را بیش از پیش نمایان میسازد.