راه ترقی - تسنیم /ملی‌پوش پیشین تیم ملی جوجیتسو تاکید کرد که این انجمن با این سیستم مدیریتی، راه به جایی نخواهد برد.
سهیل اکبرپور در خصوص ناکامی جوجیتسو در بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: عدم کسب نتیجه ما به خاطر مدیریت نامناسب تیم بود. در ابتدا تیم مربی نداشت و بعد مربی‌ای آوردند که در مسابقات همبستگی کشورهای اسلامی، خودش به عنوان بازیکن در دور نخست شکست خورده بود. مربی ما تجربه مربیگری نداشت و انتظار نمی‌رفت که با این وضعیت، تیم نتیجه بگیرد.
وی تصریح کرد: این تیم از معدود تیم‌هایی بود که پیش از بازی‌های آسیایی در چند رویداد شرکت کرده بود. تیم ما در بازی‌های ساحلی حضور داشت و در مسابقات قهرمانی آسیا نیز شرکت کرد و خیلی راحت امکان آنالیز رقبا وجود داشت. اینکه با وجود اعزام‌های خوب، آن هم در شرایط سخت کشور، جوجیتسو دوباره نتیجه نگرفت، به خاطر ضعف مدیریت فنی تیم بود که نتوانسته بود رقبا را آنالیز کند. قرعه بچه‌ها نیز راحت بود، اما در نهایت نتیجه‌ای کسب نشد.
ملی‌پوش پیشین جوجیتسو در مورد عدم حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا عنوان کرد: در بازی‌های کشورهای اسلامی، تنها ورزشکاری بودم که در بخش مردان موفق به کسب مدال شد. در سالیان گذشته نیز به غیر از یک مسابقه غرب آسیا که پوریا طاهرخانی به مدال طلا رسید، سایر عناوین را در جوجیتسو برزیلی کسب کرده بودم. در مسابقات قهرمانی آسیا، جهان و کشورهای اسلامی، تنها عنوان‌دار جوجیتسو برزیلی هستم و سایر مدال‌های ما در بخش فایت کسب شده است.
اکبرپور افزود: بعد از بازگشت از مسابقات کشورهای اسلامی، هیچ‌کدام از مطالبات ما انجام نشد و انجمن هیچ کاری نکرد. زمان اعزام به مسابقات کشورهای اسلامی، هیئت‌رئیسه‌ای وجود نداشت و سیدامیر خوشبین، سرمربی تیم ملی، نیز پیش از این مسابقات از تیم ملی جدا شد. این در شرایطی بود که با این مربی خیلی هماهنگ بودم و در تمامی مسابقات کوچ من بود و ارتباط خیلی خوبی بین ما وجود داشت. به خاطر مشکلات مجموعه، نه تنها او، بلکه بسیاری از افراد دیگر نیز کار را رها کردند و رفتند.
وی ادامه داد: تیم ما در شرایطی خاص و با مربی‌ای به مسابقات کشورهای اسلامی اعزام شد که اصلاً با او کار نکرده بودم. با وجود شرایط سخت و این اتفاقات، در کشورهای اسلامی به مدال برنز رسیدیم. این در حالی بود که هنگام اعزام، ویزای من به مشکل خورد و نزدیک به 10 ساعت مرا در فرودگاه ریاض نگه داشتند. در آنجا سرمای بسیار سختی خوردم. در روز قرعه‌کشی، در شرایطی که سه روز غذا نخورده بودم، 40 درجه تب داشتم و چهار کیلوگرم زیر وزنم بودم، وزن‌کشی کردم.
قهرمان پیشین جوجیتسو جهان تصریح کرد: در مسابقه نخست، با حالت توهم روی تاتامی بودم و حتی پزشک کمیته ملی المپیک اعلام کرد که به دلیل احتمال تشنج، نباید مسابقه بدهم. متأسفانه به خاطر شرایط بد جسمانی و فشاری که در مسابقه نخست به من وارد شد، روی تشک بالا آوردم و من را بازنده اعلام کردند. این اتفاق باعث شد حالم بهتر شود و در سه مسابقه بعدی موفق شدم حریفانی را شکست بدهم که نفرات اول تا پنجم رنکینگ جهانی بودند. در دیدار رده‌بندی نیز بازیکن 21 ساله‌ای از قزاقستان را شکست دادم که مدال جهانی، کامبت‌گیمز و ورلدگیمز را داشت.
اکبرپور اظهار داشت: این مدال باعث شد تا کمیته ملی المپیک برای جوجیتسو سهمیه اعزام به بازی‌های آسیایی را در نظر بگیرد. شاید در برخی رشته‌ها، مسابقات کشورهای اسلامی از سطح کیفی بالایی برخوردار نبود، اما در جوجیتسو، به خاطر اینکه اکثر کشورهای قدرتمند دنیا آسیایی و مسلمان هستند، شاهد مسابقاتی در سطح بالا بودیم. قزاقستان، ازبکستان، قرقیزستان، امارات، عربستان، بحرین و اردن با تمام توان در این رویداد حضور داشتند و در چنین شرایطی موفق به کسب مدال شدم.
وی تصریح کرد: با این حال، پس از بازگشت، نه تنها تجلیل و تقدیری صورت نگرفت، بلکه هیچ‌کس نیز با من تماس نگرفت. مسئولان انجمن حتی نتوانستند شرایطی را فراهم کنند که در برنامه‌های تلویزیونی که به همه رشته‌های حاضر در بازی‌های کشورهای اسلامی اختصاص داده شده بود، حضور داشته باشم. انجمن جوجیتسو حتی یک بنر نزد و هیچ خبری نیز از من نگرفت. حتی تلاش کردم سرمربی پیشین تیم ملی و مسئولان انجمن را دوباره به یکدیگر وصل کنم که این اتفاق نیز در نهایت نیفتاد. ضمن اینکه آسیب‌دیدگی در ناحیه گردن داشتم که باعث شد در تنها اردویی که به آن دعوت شدم، حضور نداشته باشم. دو دیسک گردن من پاره شده بود، اما هیچ‌کس از انجمن حتی تماس نگرفت تا جویای حالم باشد.
ملی‌پوش پیشین جوجیتسو در مورد اینکه دلیل غیبت خود در اردوی تیم ملی را اعلام کرده بود، گفت: جاریانی، یکی از مربیان تیم ملی، تماس گرفت تا من را به اردوی اول دعوت کند. به او شرایط خود و آسیب‌دیدگی گردنم را اطلاع دادم. حتی خواستم مدارک پزشکی خود را ارسال کنم، اما هیچ‌کس دیگری پیگیر شرایطم نشد. به خاطر آسیب‌دیدگی گردن، شرایط حضور در بازی‌های آسیایی را نداشتم، اما توقع داشتم حداقل حالم را بپرسند. ضمن اینکه به خاطر استاد خوشبین و فضای ایجادشده در انجمن نیز دوست نداشتم دیگر در تیم ملی حضور داشته باشم.
اکبرپور با ابراز گلایه از حرف‌وحدیث‌های مطرح‌شده از سوی مسئولان انجمن گفت: چند روز قبل از بازی‌های آسیایی، در مسابقات قهرمانی کشور گراپلینگ، یکی از دوستان را دیدم و ایشاناو عنوان کرد که مسئولان انجمن پشت سر من صحبت می‌کنند. حتی گفت دوستان در انجمن گفته‌اند که چون دوپینگ کرده‌ام، ترسیده‌ام در اردو حضور داشته باشم. این در حالی است که تا چند ماه پیش، پنج بار در دبی، باشگاه، آکادمی ملی المپیک و حتی در منزلم تست دوپینگ دادم. تنها کسی که همه تست‌های دوپینگ را بدون اینکه هیچ اتفاقی بیفتد پشت سر گذاشته، من بوده‌ام و هنوز هم، به خاطر اینکه مسابقه می‌دهم، حاضر به انجام تست دوپینگ هستم.
وی در مورد اینکه استقلال انجمن جوجیتسو تأثیر مثبتی بر عملکرد این رشته داشته است، گفت: وقتی یک انجمن استقلال پیدا می‌کند و بودجه‌ای برای آن در نظر گرفته می‌شود، می‌تواند از زیر سایه فعالیت در یک فدراسیون خارج شود. انجمن‌های دیگری که استقلال پیدا کردند، این کار را انجام دادند، اما در جوجیتسو این اتفاق نیفتاد. انجمن بودجه را صرف این رشته نکردند و این در شرایطی بود که پیش از بازی‌های کشورهای اسلامی، وزیر ورزش نگاه ویژه‌ای به جوجیتسو داشت.
دارنده مدال برنز کشورهای اسلامی افزود: از بودجه‌ای که به انجمن تعلق گرفت، هیچ هزینه‌ای برای تیم چهار نفره اعزامی ما به کشورهای اسلامی انجام نشد. با این حال، با هزینه شخصی به امارات رفتیم و تمرین کردیم. از طرفی، شاهد تغییر ساختار مدیریتی و هیئت‌رئیسه انجمن بودیم. سرمربی ما نیز با انجمن به مشکل خورد و به جای حل مشکل او، مربیان دیگری را به اشتباه انتخاب کردند.
اکبرپور تأکید کرد: هیچ‌وقت هیچ سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی‌ای در انجمن صورت نگرفت و بودجه نیز به‌درستی صرف رشد این رشته نشد. هزینه اعزام ما به کشورهای اسلامی را کمیته ملی المپیک پرداخت کرد، اما با این حال، هیچ اردو، کمپ تمرینی یا برنامه آماده‌سازی مناسبی برای تیم در نظر گرفته نشد و نمی‌دانم بودجه کجا هزینه شد.
وی با ابراز ناامیدی از شرایط انجمن جوجیتسو گفت: با شرایط انجمن نباید توقع موفقیت و کسب نتیجه می‌داشتیم. از زمان استقلال انجمن، هیچ تلاشی صورت نگرفت تا جوجیتسو ایران با کسب نتایج مناسب، قدرت خود را نشان دهد. بزرگ‌ترین مشکل ساختار مجموعه ما، بزرگ‌نمایی و توهم بیهوده است. تیم اصلی و بزرگسالان ما در مسابقات قهرمانی آسیا نتیجه نگرفت و تنها دو مقام در رده سنی زیر 21 سال فایت کسب شد. رده‌ای که تنها پنج شرکت‌کننده داشت و دو نفر از آن‌ها نیز ایرانی بودند. آن‌قدر این دو مدال را بزرگ و در بوق و کرنا کردند که از نقاط ضعف و مشکلات غافل شدند.
وی در پایان یادآور شد: با جوسازی و بزرگ‌نمایی، یک مجموعه بزرگ نخواهد شد و نمونه آن، اعزام تنها یک ورزشکار مرد به بازی‌های آسیایی بود که نشان داد ساختار به‌درستی عمل نکرده است. همه کشورها در هر وزن دو نماینده داشتند، اما ایران تنها یک ورزشکار داشت که فایتر جوان و خوبی بود، ولی برای او نیز آماده‌سازی مناسبی در نظر گرفته نشد. با این سیستم مدیریتی، انجمن جوجیتسو راه خود را پیدا نخواهد کرد.