راه ترقی - ورزش 3 /شکست سنگین ۴ بر ۱ منچستریونایتد در خانه کومو در شبی بارانی، بار دیگر ضعف‌های ساختاری این تیم را عیان کرد. شکستی که بحران جدیدی ایجاد کرد.
نمایشی ضعیف که کارشناسان آن را رویارویی مردان با پسران توصیف کردند و مایکل کریک را به عذرخواهی از هواداران واداشت. این باخت اتفاقی تازه برای شیاطین سرخ نیست. در طول دهه‌ها حتی مربیان بزرگی چون مت بازبی، الکس فرگوسن و روبن آموریم نیز شکست‌های تلخ اروپایی را تجربه کرده‌اند و اکنون کریک هم نامش را به این سیاهه افزوده است.
دومین فاجعه، همین باخت ۴ بر ۱ اخیر مقابل کومو در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ است؛ شبی سرشار از اشتباهات فردی فاحش، افت کیفی مشهود و شرایط جوی دشوار که با انتقاد علنی برونو فرناندز از برنامه‌های تاکتیکی سرمربی به اوج تنش رسید.
سومین بازی به ۲ نوامبر ۲۰۰۵ و باخت ۱ بر صفر برابر لیل بازمی‌گردد. تیم الکس فرگوسن که پس از باخت سنگین به میدلزبورو در بحران فرو رفته بود، نمایشی چنان بی‌رمق ارائه داد که هواداران در رسانه‌ها مدعی شدند منچستریونایتد دیگر تیمی درجه یک نیست.
چهارمین شکست، باخت ۵ بر صفر مقابل اسپورتینگ لیسبون در ۱۸ مارس ۱۹۶۴ بود. با وجود ستارگانی نظیر جرج بست، دنیس لا و بابی چارلتون، شاگردان مت بازبی برتری ۴ بر ۱ بازی رفت در یک‌چهارم نهایی جام در جام را به شکل باورنکردنی از دست دادند و تحقیر شدند.
پنجمین مورد، شکست ۱ بر صفر مقابل ویدئوتون مجارستان در ۲۰ مارس ۱۹۸۵ بود؛ شبی که تیم مدعی ران اتکینسون در یک‌چهارم نهایی جام یوفا برابر حریفی گمنام ناکام ماند و حذف شد.
ششمین مسابقه نیز باخت ۲ بر ۱ به استانبول باشاک‌شهیر در ۴ نوامبر ۲۰۲۰ است که با گل مشهور دمبا با از میانه زمین پس از اشتباه مرگبار در کرنر خودی ثبت شد و موجی از انتقادها و بازنگری‌های فنی درباره وضعیت بحرانی باشگاه به راه انداخت.