دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵
ورزشی

پشت‌پرده جدایی یک مدیرعامل دیگر از تراکتور

پشت‌پرده جدایی یک مدیرعامل دیگر از تراکتور
راه ترقی - مهر/ تغییر دوباره مدیرعامل تراکتور در دوران مالکیت محمدرضا زنوزی، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که چرا باشگاهی با ادعای حضور در جمع مدعیان قهرمانی هنوز ...
  بزرگنمايي:

راه ترقی - مهر / تغییر دوباره مدیرعامل تراکتور در دوران مالکیت محمدرضا زنوزی، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که چرا باشگاهی با ادعای حضور در جمع مدعیان قهرمانی هنوز نتوانسته به ثبات مدیریتی برسد!
تیم فوتبال تراکتور بار دیگر مدیرعامل خود را تغییر داد تا حجت کریمی پس از دوره‌ای پرحاشیه از این باشگاه جدا شود و سعید مظفری‌زاده دوباره به صندلی مدیریت باشگاه بازگردد؛ اتفاقی که بیش از آنکه حاصل یک ارزیابی روشن از عملکرد مدیریتی باشد، به نظر می‌رسد تحت تأثیر اختلافات و جدال گروه‌های مختلف در داخل تیم و باشگاه رقم خورده است.
کریمی از همان ابتدا روزهای آرامی در تراکتور نداشت. عضویت او در هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال و اختلاف‌نظرهایش با برخی اعضای این مجموعه، از جمله در موضوع ماندن یا رفتن امیر قلعه‌نویی، بارها او را در کانون حاشیه‌ها قرار داد. در ادامه نیز اظهارات علیرضا بیرانوند درباره مشکلات مالی تراکتور و بی‌پولی باشگاه، به یکی دیگر از چالش‌های مدیریتی او تبدیل شد.
با این حال جدی‌ترین اختلاف کریمی در هفته‌های اخیر با جواد نکونام شکل گرفت. در مقطعی این تصور را ایجاد کرده بود که سرمربی تراکتور به پایان کار خود در این تیم نزدیک شده است. اما در چرخشی قابل توجه این مدیرعامل بود که زودتر از سرمربی از مجموعه جدا شد تا شائبه‌هایی درباره نقش برخی بازیکنان قدیمی و تأثیرگذار تراکتور در اختلافات میان مدیریت و کادر فنی مطرح شود.
بحث حمایت چند بازیکن باسابقه از نکونام و اختلاف آنها با مدیرعامل، در نهایت به یکی از موضوعات اصلی تغییرات اخیر تبدیل شد. زنوزی نیز با محدود کردن حوزه فعالیت کریمی، تصمیم به پایان همکاری با او گرفت تا مظفری‌زاده بار دیگر مسئولیت مدیرعاملی باشگاه را برعهده بگیرد.
اینکه تراکتور باشگاهی خصوصی است و مالک آن هر زمان بخواهد می‌تواند مدیرعاملش را تغییر دهد، ساده‌انگارانه ترین و سطحی‌ترین نگاه به اتفاقات مدیریتی این باشگاه ربشه‌دار است. تراکتور تجربه قهرمانی در لیگ برتر را دارد، در لیگ نخبگان آسیا حضور پیدا کرده و همواره از اهداف بزرگ و تکرار موفقیت‌هایش در فوتبال ایران صحبت می‌کند. چنین مجموعه‌ای بیش از هر چیز به ثبات مدیریتی و برنامه‌ریزی بلندمدت نیاز دارد.
نمی‌توان باشگاهی را مدعی حضور در سطح اول فوتبال ایران دانست اما هر چند ماه یک‌بار شاهد تغییرات مدیریتی و تکرار اختلافات داخلی در آن بود. این وضعیت نشان می‌دهد ساختار تصمیم‌گیری تراکتور همچنان با مشکلاتی روبه‌روست و برخی مسئولیت‌ها، برخلاف عنوان و جایگاه ظاهری‌شان، از اختیار واقعی چندانی برخوردار نیستند.
وقتی مدیرعامل یک باشگاه با نخستین اختلاف جدی یا تغییر معادلات داخلی کنار گذاشته می‌شود شائبه هایی هم به وجود می اید که دلیل این تغییرات چیست و ملاک قراردادن مدیرعامل یا عزل ان در تراکتور چه نکاتی است؟ بی‌شک تراکتور برای ادامه مسیر موفقیت به چیزی فراتر از تغییر نام مدیرعامل نیاز دارد. این باشگاه باید از چرخه اختلافات و جابه‌جایی‌های تکراری خارج شود و به ساختاری برسد که تصمیم‌هایش بر اساس برنامه و منافع بلندمدت تیم گرفته شود و خبری از موارد غیر حرفه ای با دخالت بازیکن در انتصاب یک مدیرعامل مطرح نباشد.


نظرات شما