راه ترقی - ورزش 3 /بامداد گذشته اعضای تیم ملی بسکتبال سهنفره زنان ایران به کشور بازگشتند؛ بازگشتی تلخ و پر از حسرت که با اشکهای بیامان بازیکنان و آغوش گرم خانوادهها در فرودگاه همراه شد. دخترانی که تا یکقدمی مدال رفته بودند، پس از متحمل شدن بدشانسیهای بیسابقه، در آغوش مربیان و خانوادهشان پناه گرفتند تا بار سنگین این حسرت بزرگ را سبک کنند، انگار که تمام طول پرواز را منتظر چنین لحظهای بودند تا سختی تحمل شکستی که لایق آن نبودند را خالی کنند!
تیم چهار نفره ایران با هدایت سحر نجفی و با آمادگی کامل وارد رقابتها شد. آنها با ارائه بازیهای درخشان و ثبت سه پیروزی متوالی، از جمله شکست دادن ژاپنِ میزبان، خط و نشانی جدی برای تمام مدعیان کشیدند و خود را به عنوان یکی از اصلیترین شانسهای مدال مطرح کردند. اما درست در اوج درخشش، سناریوی تلخ مصدومیتها آغاز شد.
ابتدا آسیبدیدگی شدید فرناز خدامرادی ضربه سنگینی به بدنه تیم وارد کرد. با خروج او، سه بازیکن باقیمانده مجبور شدند بدون حتی یک مهره تعویضی در ادامه مسابقات حاضر شوند. با توجه به سرعت بالا و فشار فیزیکی در بسکتبال سهنفره، تحمل این شرایط برای نمایندگان ایران فوقالعاده طاقتفرسا بود، اما آنها همچنان جانانه جنگیدند.
رویاهای دختران ایران زمانی به یک کابوس تبدیل شد که در دیدار حساس برابر تایلند و در حالی که تسلط کاملی روی بازی داشتند، مهلا عابدی هم دچار مصدومیت شدیدی شد. عابدی که حتی توان ایستادن روی دو پای خود را نداشت، با غیرت و تعصب تا ثانیههای پایانی در زمین ماند تا نتیجه را حفظ کند؛ اما در ورزشی که جابهجاییهای سریع حرف اول را میزند، مبارزه دو نفر برابر سه نفر عملاً غیرممکن بود و در صدم ثانیه پایانی ایران حذف شد!
تصاویر فرودگاه همهچیز را گواهی میداد،فرناز خدامرادی و مهلا عابدی با عصا از پلهها پایین آمدند و دو همتیمی دیگر زیر بغل آنها را گرفته بودند. فضای فرودگاه کاملاً تحتتاثیر اشکها و غم دختران بسکتبالیست بود و هیچ لبخندی در چهرهها دیده نمیشد. دخترانی که شایسته ایستادن روی سکوی آسیایی بودند، صرفاً با بدشانسی و مصدومیتهای بیرحمانه از رسیدن به مدال بازماندند.