راه ترقی - خبر ورزشی /سردار آزمون مثل سال‌های قبل توجهش به ورزش بانوان را با اهدای پاداش نقدی به مدال‌آوران تکواندو اثبات کرد.
سردار آزمون برای فاطمه احمدی و ساغر مرادی -دو تکواندوکار مدال‌آور ایران در بازی‌های آسیایی- پاداش یک میلیارد تومانی در نظر گرفت. این بار اول نیست که سردار آزمون چنین حرکات مثبت و زیبایی انجام می‌دهد؛ او همیشه در کمک به دیگران، به خصوص در مواقع بروز یک فاجعه طبیعی مثل سیل شمال، میان ورزشکاران پیش‌قدم بوده و در کنار وظیفه اجتماعی، به عنوان یک ورزشکار نیز همواره از تشویق قهرمانان سایر رشته‌ها دریغ نکرده است.
سردار آزمون نه فقط در مصاحبه‌ها و صفحه شخصی خود از قهرمانان سایر رشته‌ها پشتیبانی کرده، بلکه هرجا لازم بوده شخصا دست به جیب هم شده و برای ورزش و رشته‌های کم‌درآمدتر هزینه کرده است. سردار چندی قبل حمایت مالی از تیم والیبال بانوان شهرش را هم بر عهده گرفت و حالا هم که به دو دختر جوان و آینده تکواندو ایران از این طریق، انگیزه و روحیه داده است.
این حرکت سردار از چند جهت قابل اعتنا و احترام است. همواره فوتبالیست‌ها به خاطر رفتارهای عجیب و به رخ‌کشیدن ثروت و درآمدشان، زیر تیغ انتقاد بودند و روز به روز از تعداد حرکات خیرخواهانه آن‌ها کم شده است. نهایت حرکت‌های اجتماعی ستاره‌های فوتبال به رفتن به بیمارستان‌ها و آسایشگاه معلولین و سالمندان یا کودکان بی‌سرپرست، محدود شده و کمتر در مورد کمک مالی فوتبالیست‌ها می‌شنویم. تا حدی که وقتی یاسر آسانی چنین کاری برای تدارکاتچی استقلال می‌کند، ماجرا این‌قدر به چشم می‌آید.
سردار بار دیگر پرچم فوتبالیست‌ها را بالا برد. آن‌ها که درآمد زیادی دارند اما دلشان نمی‌آید به کسی کمک کنند! همواره در این مواقع، هستند کسانی که بگویند برای شخصی با آن درآمد عظیم سردار یک میلیارد تومان، پول خرد است اما کم نیستند کسانی مثل سردار که درآمد سرشار دارند اما جرات دست در جیب کردن ندارند!
اما شاید مهمترین بخش کار سردار توجه او به ورزش باشد. در گذشته که جوانمردی و مراسم گلریزان جایی ثابت در فرهنگ ایرانی‌ها داشت، طبق عرف افراد هر صنف و تخصص دست زمین‌خورده‌های همان صنف و تخصص را می‌گرفتند. با مثل چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است، هر کس سعی می‌کرد ابتدا به خانواده و اقوام خود و سپس به همکاران کمک کند. این‌طوری خود به خود مشکلات هر صنف در داخل خانواده همان صنف می‌ماند و آبروی افراد حفظ می‌شد. از این منظر کار سردار ارزش دارد که به کمک ورزش و ورزشکاران می‌آید و البته که انتشار این خبر باعث یک سوال هم شد؛ این درست که وزارت ورزش و کمیته المپیک به مدال‌آوران پاداش می‌دهند اما می‌بینیم که فدراسیون کشتی با پاداش‌های جداگانه خود، چه سهمی در افزایش انگیزه ملی‌پوشان ایفا کرده که در همین بازی‌های آسیایی یک‌سوم طلاهای ایران را آوردند، در راس فدراسیون تکواندو هم یک قهرمان المپیک حضور دارد، واقعا هادی ساعی کجاست؟
او که خود ورزشکار و قهرمان المپیک بوده، به خوبی می‌داند پاداش چقدر در افزایش روحیه یک ورزشکار جوان موثر است. حتی هر عددی، هر چقدر اندک، می‌تواند باعث افزایش روحیه این دختران جوان شود. چرا هادی ساعی و فدراسیون تکواندو دست به جیب نشدند؟ البته که کار سردار از آن‌ها رفع مسئولیت نمی‌کند!